Review

777 – Review MvG

Review of 777 on Mormonen voor Vrede en Gerechtigheid March 2007

Harm is aangesteld als organist bij de priesterschapsvergaderingen in de wijk Groningen en zingt uit volle borst bas in het Noordelijk Ringkoor.
Doordeweeks is Harm de muzikale spil van de band Planet Orange en speelt synthesizer, orgel en gitaar. Harm heeft dus geen enkele moeite om kerk en samenleving op harmonieuze manier in elkaar over te laten vloeien!

Iemand noemde zijn muziek eens “angstaanjagend en tegelijk wonderschoon” en dat doet ons denken aan:

En aan niemand anders zal Ik deze macht verlenen, om onder dit geslacht ditzelfde getuigenis te ontvangen bij het begin van het ontstaan en te voorschijn komen van Mijn kerk uit de wildernis – helder als de maan, en schoon als de zon, en schrikkelijk als een leger met banieren. L&V 5:14

De titels van enkele nummers op Harm’s eerste soloalbum ‘777’ geven blijk van een geestelijke invalshoek: ‘Rising Righteousness’, ‘The Whispering Voice’, ‘Harmonious Tendencies’. In een muziekgenre waarin spiritualiteit nu eenmaal niet altijd vanzelfsprekend is vormt Harm een welkome afwisseling. Ook de compositie ‘All is Coming Good’, afkomstig van de compilatie ‘The Field is White’ uit 2006, getuigt van een positieve religieuze boodschap.

[English abstract.

“Biblical Psychedelica”

Harm Wierda is organist with the Mormon community in Groningen. On 777 Harm uses his analog organs to create a dark, yet pleasurable and personal atmosphere. The album is a collection of drones taking the listener on a long fantastic trip. The amazing, mostly instrumental music has undeniable Kraut influences.]

777 – Review Konkurrent

Review of new releases 26th of february 2007 by www.konkurrent.nl

Harm Wierda is organist bij de vermaarde Mormonengemeenschap in Groningen (sic). Hij is een meester op het analoge orgel, een groot schepper van duistere geluiden. Een comfortabele entertainer zelfs die helemaal opgaat in zijn orgels. De acht drones op ‘777’ zijn een lange fantastische trip met nogal wat kraut-invloeden. Een beetje Can, wat Klaus Schulze, Fuxa vast en zeker en op swingender momenten misschien zelfs wel Jackie Mittoo. Wierda is een vastberaden individualist die als een bezetene achter zijn orgeltje het ene na het andere onverklaarbare deuntje uit zijn instrument haalt. Dat pakt je meteen vanaf de eerste noten, is bij de vijfde track zenuwslopend maar daarna a hell of a happening zoals bij zijn presentatie zondag jongstleden toen Wierda exact drie uur onafgebroken speelde in zijn stamcafe De Drie Uiltjes. Ook op het spiksplinternieuwe Wham Wham Records.

[English abstract.

Harm is a master on the analog organ. Great creator of dark sounds. As if posessed he determinedly conjures up one inexplicable tune after another and played nonstop for three hours at his cd presentation.]